تکست آهنگــــ های قـــدیــم چــنـگیــــز & تیـــــمـور
کروس [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
« چنگیز و تیمور » از فاصلۀ دور میزنن شیپور بپر از اِیوون
ولی نزن اینقد زور ای پسرِ خوب یه چیزی در میری نمیدونی بدِ خوب [ x2 ]
ورس 1 [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
وقتی نشستم پای سیس با « تیمور » // میکنن یه کاری تو بازی با حِیرون شی
ولی پایین میزنه صدا آهنگ هر کس پَ میدونه که (!) ماهاشن
ولی هر طرفو نگاه میکنم میبینم یه خز نشسته با زنش // وقتشه که بشه سرش از تنش
میدونن که ضربانِ قلبش داره میزنه مثه گنجشک میزنن یه باند به دورش
شبو میرم بیرون من با « چنگیز » // پِیکه سیس زیر پامِ و تیغم تیز
همه خوب میدونن که نزنن رو حرفم حرف // میگن بهم کشک بد نشن تو ظرفم حل
یکیو برم بالا با یه نوشیدنی // تیمور قبلِ از اینکه بدی منو قورت خوب میجوی؟
بابا چقدر داری میری تو راه جلو جلو // نگران نباش نمیخورم با پلو تو رو
کروس [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
« چنگیز و تیمور » از فاصلۀ دور میزنن شیپور بپر از اِیوون
ولی نزن اینقد زور ای پسرِ خوب یه چیزی در میری نمیدونی بدِ خوب
ورس 2 [ تیـــــــمـور , چـــنــگــیـز ]:
اسمم سُکس صدام « تیمور » // چشِ تو هم هست حسودا جاشه کور
میکِشم عربده بگرخه شیپور // اومدم تو این بازی بدونِ پَله و پول
نیومدم بمونم تو این کار یکی دو روز // اینقده داد میزنم تا بشم اینجا پیروز
بنده بساط و جم کن برو گُنده گوز // شرمنده ما شی گُندم خورد بِتون
(!) میکنم تویه پاچتون // چرا گریه میکنی ر*ه شد کارتون
آهآ داره میشه حالیتون // این چوبِ کلفت نمیاد حالا بیرون
« چنگیز » هست خیلی دلنگیز // میکنه شوخی ولی با هست 3 رنگ نیست
هواستش هست که نخوردِ تَه درنگیز // میکنه تو آدمِ سرِ شِلَنگ تیز
ولی نیست همیشه خط و خاشه // میاد الکی جلو همه رد و راهشه
اعصبانی هست و فقط با بروبچه // که چشا باز میشنو میبینن فقط پَر و پشه
طرفه دیگه داره اخلاقش // ولی خ* دو تا تا که من خواهش
میخوام بکنم واسه یه چیزِ کوچیک یا بزرگ // با تیمور وایستادیمو به این زودیا برو
خالیت کرد تو همه جارو تو خواب دیدی // نمیشی (!) توپولو شاخ میشی
میبندیم به دست بند دست و بر اَم // میندازیم با خرچنگ صندوق عقب
کروس [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
« چنگیز و تیمور » از فاصلۀ دور میزنن شیپور بپر از اِیوون
ولی نزن اینقد زور ای پسرِ خوب یه چیزی در میری نمیدونی بدِ خوب
ورس 3 [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
وقتی تیمور اینجا نشسته // مطمئنم نمیخوای بدنت نصفِ شه
پَلو چشت کِرکِره // وگرنه میزنم کَلّت بچرخه روت مثه فرفره
حالا که پندار و آیه یا که گرفتی درستو // یا که باید بزنم حرفِ رفیقم که تو
نبودی اینجا یه دانش آموز ممتازو // نیومدی بگیری بالِ ما گلِ سرخ تا صبح
احتمال داره که ک*تو بدم به تخفیف // جلوم شاخ نشی بعدِ اینکه گذاشتم رفتی
یه وقت ندی فرصت به این خوبی رو از دست // برو به سلامت شما هستی مرخص
اگه اینطور میذارم در بری تو از قص // ولی یادت باشه نکنی با هرکسی صحبت کرد
پس ببند دهنتو نکن زمزمه // نمیخوام ببنینم روی کثیف و چِل چرک
کروس [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
« چنگیز و تیمور » از فاصلۀ دور میزنن شیپور بپر از اِیوون
ولی نزن اینقد زور ای پسرِ خوب یه چیزی در میری نمیدونی بدِ خوب
« آوازِ چـکــاوکـــــ »
ورس 1 [ تیـــــــمـور , چـــنــگــیـز ]:
وقتی قطره یه گریه از چشمِ مادر چکید // دو پای بسته از روی صخره پرید
چــکـــاوکــــ بی صدا در خونِ خود دمید // چشمانِ مرد پیر یکباره از این دنیا برید
وقتی نقاش نقشۀ مرگ و کشید // جلّاد طناب دار و کشید
دلِ من طعمه تلخِ درد و چِشید // باد سردی به صحرای خشکِ تنم وزید
میگن عشق درد داره // تا چه حد دارم
جسمم پاره میشم از بارِ غم // چرا داستانِ من باز داره پایان تلخ
اگه دنیا جنگلِ من تو باتلاقشم
تا اینکه تو رو میبینم مثله یه فرشته ست اندامت // خروشان مثه یه چِشمِست افکارت
از من دریق نکن // نزار مریض منو
اینجا بمون و هیچ جای غریب نرو
کروس [ تیـــــــمـور ]:
بی تو تنهام // با تو کُلّه دنیا رو دارم
من شادم وقتی هستی غم نیست // وقتی نیستی غمگین و بد حالم
چرا رفتی نامرد // ما وقتی با هم بودیم
گفتم تویی علاجه مریضیم // تویی غذای روحمو [ x2 ]
آه آه هو آ
ورس 1 [ چـــنــگــیـز ]:
به چشمای کشیدت نگاه کردم // هر چی سخن رو زبونم بود از یادم رفت
آخه لامصتب بگو چی دارم کم؟ // انجام دادم اومد هر چی از توانم بَر
ولی به هر حال ازم گذشتی تو فکر کردی // که مایه علاقه واست تخمیر شد
دلم ازت سیر شد , اونم ازش پیر شد // وقتی که از دست تو قلبِ شکستم تیر خورد
میگم عشق درد داره // واسه من ولی درد شیرینِ چون بد عاشقم
آره بقض دارم چون بد جوری محتاجتم // بیا بکش بیرون منو از مردابِ غم
میگن احسنت داره این کارِ من // دارم آب میشم ولی دارم احساسِ سرد
تویی کنارم هستیم همراهِ هم // اگه تنهایی بزاری منو به مرگ حاضرم
کروس [ تیـــــــمـور ]:
بی تو تنهام // با تو کُلّه دنیا رو دارم
من شادم وقتی هستی غم نیست // وقتی نیستی غمگین و بد حالم
چرا رفتی نامرد // ما وقتی با هم بودیم
گفتم تویی علاجه مریضیم // تویی غذای روحمو [ x2 ]
آه آه هو آ
« مــا مثــه پــادشـــاهــیـم »
اینترو:
"ما مثه پادشاهیم"
یه باره دیگه یه سازه دیگه نمیدونن که 3 جا اَلـَـــقیم چرا نمیره
کروس:
تا وقتی ما هستیم اینجا // مشغول کار هستیم بیا
چون همه بستیم دیوو // پس برو دَره عقبیتو این بار [ x2 ]
ورس 1 [ چـــنــگــیـز ]:
« چنگیز » وقتی که میاد // نمیشه که نگیر ایراد
بره بیراه که نمیخواد // ولی داره میره سری به بیراه
بسته دیگه اینجا نمیخوام // با بزرگترا مُش که نمیخوره از این کتکا
بخوری از ما , میدم بخوره پُر ترا // یه طوری مزنن (!) با قرص و دوا
حالا سوارت کسی دارن میان دنبالِ خمپاره // دستم نمیکشه زندگی سمبادِ
نابودم میکنن اگه داری اسالت چش تا ده میارم کمک یه تا دست
وقتی با تیمورم ندارم شوخی // هستی همون گوزی که قبلنا بودی
بشو همون طوطی که آدمِ مونی // نمیبینی سودی به زودی
میمون , چرا در میازی تو ادای تیمور // حتما باید رفتار کنم با تو مثه حیوون
حرفو گوش مثه بچه آدم // وقتی میگه گشنه نیا بپیچ نپر به پر و بالم
« چنگیز » , دوست نداره بکشه بیرون شمشیر // ولی وقتی که شما هی میدین بپا چنگی
باید بکنم تعمیر تنبیح // بچۀ خانوادم میشه قندیل
کروس:
تا وقتی ما هستیم اینجا // مشغول کار هستیم بیا
چون همه بستیم دیوو // پس برو دَره عقبیتو این بار [ x2 ]
ورس 2 [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
تیمور , بحث نمیکنه باس سرِ هیچ چیز
سین جین میکنه اگه بهش می عرضه// واسش میصرفه
بستگی داره که راجبه چی بحثش
پاشو بی جنبه رابطم به من آره // وگرنه تو پاره میشی سرِ کاره
کندنِ غارِ // که به شکلِ مارِ
گُندۀ تیمور حالا میشه چاله
« چنگیز » هست خیلی دلنگیز // میکنه شوخی ولی با هست 3 رنگ نیست
به به چه (!)
نشنیده بودی الحق که چقدو چرندی
میشکونم هر چی هست سد و مانع // آیندۀ دشمنام کَر و لالِ
نمیری در از دستم تو سالم // اگه بشیم کمتر مزاحم
یه قسمت هست مخلص // من میخوام بگم « تهی » مچکرم
دلیلِ اینکه دادی فرصب به من // نشون بدم تو این ضربا چه مبتکرم
پس نداشته باش قوی تو // ما اینجاییم میزاریم حریفو مثه قدیما
اگه حتی بشی پلو ما // رومون حساب چون که نمیریم از این جا
کروس:
تا وقتی ما هستیم اینجا // مشغول کار هستیم بیا
چون همه بستیم دیوو // پس برو دَره عقبیتو این بار [ x2 ]
ورس 3 [ چـــنــگــیـز , تیـــــــمـور ]:
میدونی وقته چیه؟! نه نه
زمانِ بردگیِ (!)
نکشی سر به زیرِ بد بخت // موقع لازمش اونم میشه سرور
پس دستاتون برن بالا // نمیخوام از پیشتون برم حالا
کلَتونو تکون میدین چ*لا با ما // گوش ندین میشکونیم شاقالاتانا
دیگه نمیتونه بکنِ رفت اونور // اخم و تَخم وقتی میشن مست دورم
نکن از زندگی لذت ببر // به من سخت نمیرسه به قده من
همه میدونن تو آناناسی // خالی نبند بسه چاقی کافی
دختر رو ما دوتا هست غنیمت // حالا اینجا میگیم ک* تا حقیقت
"مــا مـثــــه پـــادشــــاهـیـــم" غلبه میکنم به افرادِ ناشی
البته قبول دارید به ما (!) // ولی میکنیم یه خوردِ با ما بازی پس
نمیشی از راه به راه // اگه نپرسی عزمت با چرا
چنگ نمیندازتت از کاروان // شب که نکنی دخالت در کارِ ما
کروس:
تا وقتی ما هستیم اینجا // مشغول کار هستیم بیا
چون همه بستیم دیوو // پس برو دَره عقبیتو این بار [ x2 ]
« دلــقــکــــ خـنــــدون »
اینترو:
میونِیه چنگ و سنگ
ورس [ چـــنــگــیـز ]:
میون این همه خاک تو دنیا // من عاشق سنگ شدم
کنده کاری رو صورتش // شکل شبنمه
میبینمش ندارم چشم بستن // اونم یک سره عشق بستنه
عشق دل تنگو دل شکستنه
مثه « ساغر » لاغر ساقی // امشب شبزده جا زده، پا نیست
منم باورم نمیشه اگه // می توی ساغرم بریزه
دیگه ساعتم سر رفته // طاقت از من رفته
تا منم من
تا منم من تا قدم بر میدارم // تا قلم دستمه
بهش ننویسم // بهشتم برم به جهنم
میرم ور دل شیطون , پسر عمم
ربطم زمینه ولی صبرم هواست // دستم نقره و مغزم طلاست
شخصاً پخته و رسما سوختم // تاجر پارچهٔ حرفم و دوختن
یه عالم را رو علم دارم من // قلم دار قلندرم سر
میزنه زیاد غلط کار ازم // فراری از دستم پرستارم هم
امشب برگشته میگه:
چرا بر عکس اکثریتی؟ // چرا دلت میخواد اینجا بستری نشی؟
چرا حس داری ، چرا گرسنه میشی؟ // چرا اشکالی ، چرا درست نمیشی؟
میخوام باشم همین جا
آخه هیچ جا نمیخوام برم
فقط زندگی
اون روز رفیقم داش میگفت:
زندگی فراره بیفت دنبالش // جاده خدا نداره میانبر راهش
دستم نقشه و یه مشت خودکاره // هر کاری میکنم جلوش پشتکاره و پشتش هدفم
اهل همونجام که رشد قدغن
اونترو:
ما صداش میکنیم تهران , ایران
این شهر میره تا کردستان سنندج تبدیل شده به قوچان همون خووشان سابق
به نوبۀ خودم یه پا هیولام از آیت ... و دکتر و مهندس عمران
محصول شهریورم تحصیل کرده تو امید تو راهنمایی با مدیریت طباطبایی
هوا هوای رفاقتِ بارون میاد شُر شُر , قدم میزنم شِلپ شِلپ
انعکاسم رو زمین بهم میخندِ
تـِـه
ولی خدا میدونه که داره گریه میکنه
دلقک خندون
آبجیم داره میشه دکتر دندون
بهش مفتخریم افتخار میکنیم
عزیزم
مجار , برادرش مرحوم , توی شبِ تاریک , به تلخیه قند های قندون
به زردیِ برگای خزون
عصر جمعه غروب اذون
چند وقتِ نیست خبری از اون
به والدینم ممنون مارو آووردین
خوش اومدیم
زمین خاکیِ غرقِ آب
رقصِ برگ تو باد , رقصِ ماه و خورشید دورِ زمین
ذوق موجای دریا , جز و مد , ذوقِ ما
نفس بیرون میاد
« Miss Hurry »
کروس [ چـــنــگــیـز ]:
خاطرات ما
نوشته شد با هم // به عشق تو بازم
میمونم // میخونم [ x2 ]
ورس [ چـــنــگــیـز ]:
دوستهای قدیمی و سنتی // حالا واسه هم قریب تو غربتیم
دو تای خارج از کشور // دریاچه شده قالب چشمم
توی خشکی ماهیه تشنم // میخواهم باهات همراه بشم
اسممو بگو
فریاد بزن
چنگ نه ، واسه تو
بی تو تنهام کنده از ریشمم // حتی وقتی همه هم پیشمن
ساغرم توئی باعث مستیم // تو زندگیمی یه عامل اصلی
دور قلبم دایره بستی // اسمتو نوشتی روش با تشدید
آخه بهت اصرار دارم // اگه این اشتباهه میخواهم اشکال باشم
احساساتم، هر روز له و له تر ترن // تنها بد با تو بهتر بدم،
مغرور مثل اسکندرم , مقدونی
« یـــخـمــکـــــــــــ »
ورس 1 [ چـــنــگــیـز ]:
به من بگین "یـخــــمــکـــــ" // آره دیگه یخ زده تنم
منجمد شده مغزم و سرم // اینجا نیستم، رفتم سفر
آروم آروم ، قدم قدم
متوالی تنه هم زدن از راه // منحرف نکردن و باز
بهم زدن چک و سیلی // منم روشون یخ با سینی
لیز میخورم سر پایین // گیج میکنم با حرفای
که میزنم تنها دمپایی // لنگم نیست تکم
به پشت سندلی // ماشینم مشدی ممدلی
دلم هم کشتی غمبری // چون توی دنیام من غریب
آره ننه من غریبم // مثل تن زن ظریفم
دیگه کسی نیست بره به دادم // حتی یخ زده سایم
کروس:
دیگه کسی نیست صدامو بشنوه // کسی نیست این حصارو بشکنه
هر شب ، هزارو یک شب // هر شب ، هزارو یکیه
ورس 2 [ چـــنــگــیـز ]:
این فقط یه خواب ذهنیه // تمام میشه آره زکیه
یه خیال چشمیه // این فقط یه وهم چشمیه
ولی شاید صحت داره // همه چیز بهم شاید که ربط داره
همه ما بهم ، تو به من
من با تو، کفشات و لباسات کوتاهاش درازاش // ساختمان، با اتاقاش و تراساش،
مدرسه ، استاد و کلاساش // ایران ، کشتار و اعتراضاش
تهران با همهٔ اشکالاتش و همهٔ احساسات ما و
همهٔ همهٔ شکستگی ها
« تـــــصَّـــــور »
اینترو [ تیمور ]:
جان
روحت شاد
ورس 1 [ تـیـمــور ]:
تصور کن رو زمین مرزی نبود // فکر کن بین آدمها فرقه رنگی نبود
تفکرات در حده ســطـحـی نبود // نگاه از دریچه مـالـی و شئی نبود
با دیوار نمیذاشتن بینمون فاصله // رشده مادیات کشته معنویت یه فاجعه
تصور کن گره خوردن دستها رو با هم // پایانه دورانه ننگ و ستیز و ستم
تساوی واقعی برایه حقوقه زن // تقدیمه گل به یه همنوع به جایه سنگ
تصور کن زمینه بدونه تانک و تفنگ // زمینی که تهی باشه از هر گونه جنگ
دنیایی که کودکها تو معدنهاش جون نمیدن // پدرها بچهاشونو به دسته گور نمیدن
مادر شیون نمیکشه رو سره پسرش // بیگناه بریده نمیشد سرش از رو تنش
ورس 2 [ دیـــو ]:
تصور میخوام بکنم ولی نمیشه // چونکه درخته بشر داره آفت از تو ریشه
وقتیکه حرس پول قدرت و مقام و جاه // کور کرده چشمها رو در امتداده راه
از ابـتــدا که پا میذاریم به این دنیا // تا انتـــهــایه راه تا بریم از این دیار
تنها شبه مشترکمون طمعه // نامهربونی به دیگران هم هستش ثمرش
هر چی میگذره بیشتر می خواهیم // با گذشته هر دقیقه بیشتر نیاز
تـــلخه ولی برامون این حقیقت // درکش برا مغزمون قریــبـه اســـت
که برداشت همیشه همونی هست که میکاری // فرداش درمیاد همون درخت بیماری
که صــد هــا قرنه که داره درمیاد // تصور کن هرچند که نیست وقت زیاد
ورس 3 [ چـَـنـگیـــز ]:
از شماله غرب تا جنوبه شرقی // صبحه سحر زمانی و غروبه وقتی
جنگه ملتها از کسبه مواده // روابطه آدمهاست بر حسبه منافع
تا وقتی بخت پول باشه // رهنمایه آدمها شخصه کور باشه
دستور بده کی دستش زور باشه و // کی بگه کی بمونه و کی راهیه گور باشه
خوبه همگی پاشیم نمیشه دست به سینه نشست // تا وقتی بدنه معصومی سرد بشینه به قبر
چرا بمیره ز خشم جنگه نابرابر // هست از فهم و شعور و درکه ما فرا تر
ولی دنیا بی رحم و بی قاعده است // پر موجود دیوانه و بیماره پس
باید با چشمه باز تجسم کنیم // زشت و ببینیم و زیبایی "تــَـصَّــور" کنیم
« مــن یــه جــــادوگـــرم »
ورس 1 [ چـَـنـگیـــز ]:
آره آره زندگی یه راهه نرفته است // که برگشت درش هست سخت تر از سنگ
میگن عاجزه از شرحش قلم // من میگم با منفیهاتون آوردین سرم درد
درگیر فکر نو تو هر لحظه // تصویر و شکله رشد تو مغزم که
تا فردا بزرگتر شم من از دیروز // مادی معنوی پس قلم از دل مینویسه واسه شما
تا بدونی که اگه بشوخی گفتم بهتون به شوخیه
حرفهام جدیه نقش و نشونیه // از طرزه فکریم گوشهام به گوشیه
من یک کم کم دارم // واسه همین واسه کاره سخت بد پایه ام
خیلی بی خیال میگم به جهنم به هر حال // میکنم حالا هر کی هر حرفی زد در باره ام
میگم حسادته مثله چند تا بچه // قضاوت شما واسم و پست و نرمه
آره حرفهام واستون پند و درسه داش // حقیقت تلخه واسه درد و رنج طرفهای شما
کروس [ تــیـمــور , دیــــو ]:
"من یه جادوگرم"
جادو با کلمه است آتیش و ضربه وقته لازمش جنگه
تا پایانه کارم
از زمانه ورود هستیم و نمیشیم خارج از صحنه
آره جادوگرم
جادو با کلمه است آتیش و ضربه وقته لازمش جنگه
تا پایانه کارم
از زمانه ورود هستیم و نمیشیم خارج از صحنه
ورس 2 [ تــیـمــور ]:
جادو چرخوندنه گریه به خنده است // اگه بهت میگن که کم داری چه بهتر
جادو یعنی جیبه خالی یه دنیا پر از آرزو // روز اولش هم گفتم میرسم از راهه دور
جادو یعنی مقوا بالا سرت فکره قصری // به دنیا میخندی هر چند که پره زِ قحطی
جادو یعنی اون روزی که رو دو پاهات واستادی // پرنده رو از تو قفس به آسمون پر دادی
بسه یا میخوای بدم به کارم ادامه // ما رزمنده ایم و این هم از جلو نظامه
بچه فینت بزن کنار قناری اومد // ما دریا دلیم همه بدخواه ها مرداب صفت
جادویی بودن برا خودش رسم و رسوم داره // کاره هر کسی نیست داش که باشه این کاره
جادو یعنی « چنگیز » و « تیمور » همراه « دیــو » // « جادوگران » رو شروع کردیم با آرمه شیر
اومدیم بگیم
کروس [ چـَـنـگیـــز , دیــــو ]:
"من یه جادوگرم"
جادو با کلمه است آتیش و ضربه وقته لازمش جنگه
تا پایانه کارم
از زمانه ورود هستیم و نمیشیم خارج از صحنه
آره جادوگرم
جادو با کلمه است آتیش و ضربه وقته لازمش جنگه
تا پایانه کارم
از زمانه ورود هستیم و نمیشیم خارج از صحنه
ورس 3 [ دیــــو ]:
آره جادوگر بودم از همون قدمه اول // هیپ هاپ به فارسی هم هست سندش دستم
اگه شک دارین بیاین ثابت کنم // نقاب رو چهره با « جادوگران » وارد شدم
جاده ای که شروع کردیم انتها نداره // جادو لحظه است دیروز و فردا نداره
تبدیله سخت به سهل ده به صد سنگ به زر // جادو قافیه است که لاش یه مو جا نداره
من یه جادوگرم جادو تو شریان و رگم // تو جریان هم تکم چنگ و تیمور هم فک ام
جادوگران هم فامیل شاید شما هم باهامین // چه عالی میریم یه پرواز رو قالی
واسه همین اومدیم تا حدود رو بشکنیم // بذارین از اول و دوباره بشنوین
جادو یعنی نبستن دست و بال دل // انتخابه حقیقت نه رسمه جامعه
پس قـلــم مینویسه از دل میگه // آتیـــش میزنه به سره کبریتت
ضربات میکوبونن وای نمیایستن // تا که پی ببری به این فکری که
"مــــــن یــــــــه جـــــادوگـــــــرم"
جادو درمون درد و من داروگرم آره
میمونیم تا آخر و نمیشم خسته // چونکه جادوگری نهایتاً رهایی از مرگه
کروس [ تــیـمــور , دیــــو ]:
"من یه جادوگرم"
جادو با کلمه است آتیش و ضربه وقته لازمش جنگه
تا پایانه کارم
از زمانه ورود هستیم و نمیشیم خارج از صحنه
آره جادوگرم
جادو با کلمه است آتیش و ضربه وقته لازمش جنگه
تا پایانه کارم
از زمانه ورود هستیم و نمیشیم خارج از صحنه
ورس 4 [ فـــردا ]:
ببین دادا به ما میگن جادوگر // هر چی واژه پرت کردم خورد زارت رو ضرب
بذار واضح تر کنم هر چی قانون هست // « فردا » اومد زد نابود کرد
اگه بارون بست من میشم طوفان // اغلب که اصلا نیستن تو حال
بذار بشینن تو نشیمن و بپیچن تو شعر و حرفم // تا یاد بگیرن سحر رو از من
روزی که له شد نفسم // تازه باز شد اون چشم حبسم
بعد تا که آفتاب خورد به لحظهام و // رنگم پرید یهو از من
کاره ما شد رشد مهر و فرهنگ // من دهقانم این هم کشت قلبم
کاره ما شد رشد مهر و فرهنگ // آل دل اهله عشق و زربند
« یـــــا ربـــــــــ »
اینترو:
آها آها
« چنگیز »
« جادوگران »
دلشدگان
ممد مُکـافـات
ورس [ چـَـنـگیـــز ]:
"یـــــا رب"
تو را پرستیدم // دورت خط نکشیدم
وقتی گفتی ازم جوانتری // ولی زندگی همینه و
اینه قسمت مــا هــا
ماه رفت آسمون تاره // ولی عزیزم نمیخواد بخوابه
تنها تو تختش // با چشم بسته
به یاد من
یا رب
مرا پرستیدی زمان گذشته // صلاحمون اینه
حالا دوتا جدید بیا
آها آها
عزیزم نمیشناسمت // فقط دیدمت
اون چهره زیبات // منو نیش زده
نمیدونم اسمت چیه // از کجایی
اصلا رشته ات چیه // هم سطح مایی؟
گاهی اوقات // مثل من چت میشی؟
اگه دنیا زیباست // تو زشتِشی؟
فقط جونم حرف بزن بام // آخه تنهام
تنها بودن دردی داره // نذار که غمگین باش
چنگک , دیگه خسته است شبها // چشماش بسته است
تنها رویاش // با شما بودنه
ای یار سمی // با من چه کرد این
چهره زیباهاتون یا رب // نذار که باز هم تنها باشم و
به باد برم
نگاه سممی با اون چشمهای غمگین // ویا رو به پائین که کشیدیشون
مثل بینیتون هر کدوم // واسه خودش زیباست
شبها بیدار میشینم به فکرتون
با عشق مینویسم این خطهارو // مثل فردا خواب میبینم عطار رو
میگه اگه عاشقی عقلت رفته // بیا با ما بشین که وقت نعشه بودنه
تا آزاد بشیم از بند و بار // تنها درمان این زخم و جاش
یه عشق تازه است // من که رفتم هنوز چشم به راهشم
مثل « ساغر » , هست صد تایه دیگه // مثله اون یکی هم هست هر کس جایی دیده
میدونه دنیا همه جاش مثل همه // اگه اینجا نشد به چشم چپت
میریم جای دیگه // همون جا که انسان بازه دیدش
دیگه دیگه قلمم راه نمیره
شرمندهام آبجی
« تــــیــر و کــمـــــان »
ورس 1 [ تــیـمــور ]:
بند میزنی شکسته این دل من رو // باز میکنی پنجره بسته چشم رو
گردگیری کردی این دله خاک گرفته // روح دمیدی به این تنه خشک و خسته
که بدونه وجوده تو اصلا نه خیر // من رو بپذیر میدونم دارم یه دنیا عیب
اگه من پرنده ام تو پر و بالمی // اگه من یه خوابم تو رویایه منی
اگه من یه قلبم تو تپشه نبظم // اگه من یه شعرم تو سازمی هر دم
کروس [ دیــــو , راوی ]:
ای بهترین عشقه من با توست سرنــوشته من
عشقه من عشقه من هر جا باشی هست بهشت واسم
وقتی که نیستی باهام نمیگیره جاتو هر چی بخواهند بهم بدن
عشقه من عشقه من هر جا باشی هست بهشت واسم
وقتی که نیستی باهام نمیگیره جاتو هر چی بخواهند بهم بدن
ورس 2 [ تــیـمــور ]:
من یه عابره خسته پا از دسته راه // که بی انتهاست و تا همچون سراب
در وصفه تو من یه دنیا شعر سرودم // کلماتو رو ورق آوردم بعد سوزوندم
تویه عمقه تاریکیه چشمهات نشستم // تو خندیدی و من از بنده غم گسستم
کمتر از گل نمیتونم بگم در وصفه تو // من آزاده مردی ام که اسیره بنده توست
این فریاده منه همه گریز از درده // آتیشه زندگی بدونه تو خاموش و سرده
با لبهات رو لبهام آغازه دوباره من // دستهات تو دستهام نوازشه روح و تن
دسته من رو بگیر و بیا با هم بپریم // جایه من و تو تو آسمونهاست نه رو زمین
کروس [ دیــــو , راوی ]:
ای بهترین عـــــشــق عشقه من با توست سرنـــــوشــــت
وقتی که نیستی باهام نمیگیره جاتو هر چی بخواهند بهم بدن
عشقه من عشقه من هر جا باشی هست بهشت واسم
وقتی که نیستی باهام اسیره افکارتم فرشته خوبه شب
ورس 3 [ چـَـنـگیـــز ]:
مصدوم و تنها سخت هر لحظه میگذره // اشک کرد فرسوده چشمهام
یه مهتاب شبی کنارم بودی // ولی اون خواب پرید
که شاید روزی همراه همدمم // شاید روزی رها ز بنده غم شم من
ولی باید باقی این جان رو زیست // نباشه شادی مایی نیست
نخور حسرت بگیر « ساغر » دست // شهوت چیه بیا جانم مست شه از وجودت
تا پست و خورد شه هر چی منفیه // مثبت این عشقه ما زاینده است عزیزم
کروس [ دیــــو , راوی ]:
ای بهترین عـــــشــق عشقه من با توست سرنـــــوشــــت
وقتی که نیستی باهام نمیگیره جاتو هر چی بخواهند بهم بدن
عشقه من عشقه من هر جا باشی هست بهشت واسم
وقتی که نیستی باهام دلم گرفتارته مهربونه گیسو کمند
پـــل [ دیــــو ]:
« جادوگران »
صلاحمون "تـــیـــر و کــمــــان" // نشونمون قلب جهان
ما رفتیم تا خورشیده « فردا » درآد
ورس 4 [ فـــردا ]:
به مراتب عواطفه من که خورد شد // میگفتم عزیزم به من رجوع کن
هر وقت اگه کاری داشتی // اون هم زنگ زد خوابی داشی؟
نمیخواستم از تو تختت پاشی // آبجی اصلا این حرفها جاش نیست
مخصوصا بینه من و تو // پس پاشدم من از تو تخت یهو
که ببینم مبحثه بحثت رو
تو ای تاریکی تابستون فصله تو
تو ای تاریکی تابستون فصله تو
« انـــسـانیّـتـــــ »
اینترو [ چـَـنـگیـــز ]:
مطالب زیاده مطالعه کم افکار هم با هم فرق میکنن
ولی بعضیهاشون دیگه واقعا قرق باتلاقند
یعنی وای وای وای ...
ورس 1 [ چـَـنـگیـــز ]:
دوباره نشستم من شاکی از انسان // به جوش میاد خونم گاهی از این وقتها
که به گوشم میزنه یه حرفی که // نداره بافته فکری - لابد که ترسیده
اونی که میگه فکر و ایده ممنوع // قضاوت میشیم با این تیغه تنپوش
شیی و ماده کرد بینا رو کور // همون که فکر میکنه تنها نیازه پول
انسانیت داره میشه تیکه تیکه // عشقهامون هم ساده ریشه ریشه
کم کم داریم میشیم از هم جدا // واسه شناخت یه شخصه برتر خدا
واسه هر کسی داره یه تعریف مختلف // بسته به اطراف و طریقه مجتمع
موندیم باقی رو یه زمین مشترک // چرا به فکر که میرسه تمرین و رشد کمه ها؟
چرا فقط بارون باید به فکر تمیزی این زمین باشه؟
این زمین چرکین
ورس 2 [ تــیـمــور ]:
برادر بارون
بذار سنگ بریزه از آسمون // مرد تو آیینه گرفته دلش از این زمون
میخواد بال در آره پر بزنه بره بالا // میخواد در میون بذاره مشکلات رو با خدا
که زمین تیکه پاره شده هر قسمتش // به آتیش کشیدن مزرعه و ملتش
تفکرات کرم خورده رویه زمین رو // چشم و گوشها رو ببند و وقایع رو نبین و
که اگه به باد بدیم پته دولتها رو // میزنن پنجه به گلومون میبرن هوا رو
که بهایه انسانیت یه قیمتِ با طلا // مهره سکوت میزنن به لبه آزادیت صدا
تصوره روزهایه خوب سخت شده برامون // گرفتن صدا رو زدن زنجیر به پامون
داریم آروم آروم جون میدیم تو این تاریکی // اگه این حرفها رو من نزنم پس کی؟
ورس 3 [ دیــــو ]:
آره داش حرف دلت رو بزن چون اگه تو نگی
این رادیو تلویزیون لامصب هرگز جراته گفتنش رو نداره
به این تلویزیون باید سنگ بزنم // بده گوشی رو تا به خدا زنگ بزنم
شاید برداره بشه باهاش گب بزنم // شاید هم بخواد بذاره سر به سرم
بگه حرص نخور بچه خونسرد بشین // تو بره اومدی فوقش گوسفند میشی
همیشه سر به زیر عمرت صرف چی // زدی به ناحقی فقط پوزخند و هیچ
این احمقها نژادشون باهوش شدن // سعی میکنن صدا تو رو خاموش کنن
حقیقت رو میخوان زیره فرش جاروش کنن // ملاک آدمیت رو زوره بازوش کنن
ولی نمیمونه زیره ابر خورشید و ماه // درها بسته هم یه روز میشه قفلشون باز
وقتی بره ها تبدیل به گرگ شدن // باز میشه روزنه اش وقت بردن از ماست
بگیم این رفت خوب حالا بعدش کی // گیریم سه تیغه باشه و دیگه ته ریش نیست
بگو فرقش چیه اگه درویش نیست // وقتی نمیدونن "انـــسـانـیـّـتــــ" معنیش چیست؟
« روانــــی »
اینترو [ تــیـمــور ]:
اشک جدا افتاده از دریای دل
لغزان بر فراز آتش فروزان فکر
ورس 1 [ چـَـنـگیـــز ]:
اشک دارم ولی هنوز دارم میخندم // قایمکی با خودم اسیرم
قفس کی پستمه و کی برتره و // کی راستینه و کی محصول این
جنون جوانی صدای خشن خراش // خطوط سکوت درونی
وجود کلان حضور روانیم // از روی خندست
واسه همین رشد نمیکنم هنوز یک بچم
طلبه پختگی جای سنگ // دو تا بذرم رو گذاشتم تو تنور سنگک
همین بودم از روز اول // غریب بودم من توی جنگل
ولی زوده از رو برم // تا سیاه نشده تمام دفترم
خودنویس از روی هر ورق
رد روان تر از قبلی // نمیشه هر روز ندم تغییر
هر دفه باز میشه از رو سرم فرقی // این مال من و اون فکر تو
این کار من و اون رشته تو // این حال من و اون چشمت که
نمیبینه چیزی جز زور زدن حرفی // منم مثل ذوزنقم تیز
زود میدم هر غلط تشخیص // ولی خیلی ساکت نمیگم
هیچ کی آروم تر از من نیست // بهم بگین خود گرا
یه مخ طلا پر تکاپو // مبتلا به مرزی که همه جهتن و منم قطبنماشون
این حکم قدرت آلود // ختم سال تیره
یه جنگ که رخ نداده // این صلح که پاره میشه
پاره پاره پاره
لباس ساده خاک , یه خواب نیمه شب // تو شهر نیمه خواب
نیمم گُمه // نیمم ابله و خله , نیمم مطلب نمیگیره
اون یکی نیمم روی مبل وله // با یه بالش دست ژولیده مثل یه دانشمند
قولی که یکمم آهسته است
آهسته است
ورس 2 [ دیــــو ]:
شک دارم هنوز موندم کی هستم // یه قریبه ام و بی دلیل هر شب
دائم میلرزم شده چی وضعم // آره میترسم از این
افکار کثیف و خبیثه درونیم
احساسه اضطراب بدونه تمومی // گاهی خصوصی گاهی عمومی
همشون ضروری زندگی بنده اند // واسه همین پز نمیدم
هفت روزه هفته ام مشغول جنگم // درگیر بند دشمنی که کشت اتکا به نفس رو درونه قلبم
همین بودم از روز اول // قریق بودم میونه خندق
ولی زوده از رو برم // و شنا نکنم میونه جزر و مد
خوب که چی تمومه حرفه من // روان تر از ترانه قبلی
نمیشه هر روز ندم تغیر // قلمم کشنده تر از هفتیر
این جایه من و اون مثله تو // هی خالی بندی این قصه رو
خوند واسه من با اون چشمی که // نمیبینه شاید تو سرم عقلی
چونکه حتی سوزنم نخ نیست // میزنم زود تو کوچه فرعی
میگم خیلی ساده ندیدم // هیچ کی آروم تر از « چنگیز »
بهم بگین کدخدایه مخ زنهایه پر هیاهو مبتلا // به مرزی که خدا نکنه نصیبه دشمنهاتون
این حکم قدرت آلود // ختم سال تیره یه جنگ که رخ نداده
صلح که پاره میشه
پاره پاره پاره
لباس ساده خاک , یه خواب نیمه شب // تو شهر نیمه خواب
عیب از منه عیب از بهمنِ // عیب از بستن در دل یا دلبستنه
پره دل لا مذهب عینه یه زن آبستن // میسوزیم میسازیم آخر سر خاکستر
« چــــرا و چــگــونـــه »
اینترو:
I Can't Tell You Why
ورس 1 [ چـَـنـگیـــز ]:
عزیزم نمیدونم // چرا قلم تو دستم میخشکه؟
وقتی عزیزم میاد ازم میپرسه // چرا جنگ رنگها چرا مرگ مردها؟
چرا بچه تنها شده رفته بر باد؟
چرا هر چی که داشتیم نابود شده؟ // چرا ترویج صلح از ما دور شده؟
چرا تصویر صبح تو این غروب خزون؟ // واسه مغزمون شکست قانون شده؟
چرا من میگیرم اصلحه دستم؟ // چرا تو آهنگهام طرف جنگم؟
وقتی که در واقع بر عکس نفسم // حرفم حساً و قلباً و مغزاً
چرا افکارمون غرق باتلاق؟ // چرا اشعار خوب شده گنج نایاب؟
چرا شازده کوچولو فقط یه داستان؟ // چرا پیدا نمیشه کرد یه شخصه دانا؟
بگو چرا؟
« جـــادوگــــران »
کروس:
I Can't Tell You Why
ورس 2 [ دیــــو ]:
سالها پرسیدم هنوز بدونه جواب // چه شبها تو فکرش چشمهام ندیدن خواب
آره عزیزم باهات درده دل دارم // چشم و گوش رو وا کن اگه بسته اند احیاناً
عقاید بند میان پشته مرزه بیان // حقایق تلخ و خالی از فرض و گمان
به دقایقی از وقتتون نیازمندم // با اجازه دارم ازتون یه چند تا سوال
چرا بینه ما آدمها فاصله است؟ // از جنگ میونمون چرا کاسبند؟
همجواره حیوانهایه انسان نما // چرا دنیا شده مثله یه باغ وحش؟
چرا عهد و پیمان وقتی میشکنم؟ // چرا بعضی از عشقهامون یک شبه اند؟
چرا یخهایه قطبه شمال آب شدن؟ // جنگلها چرا تبدیل به خاک شدن؟
ولی چرا رو ول کن و به چگونه بچسب // چرا فایده نداره بذار نشونت بدم
و چند تا نمونه بگم تا که روشن شی // مثله خورشید تو آسمونه بدونه ابر
چرا جنگه میونمون میشه // چگونه میتونم صلح رو تو دنیا من ترویج کنم
چرا رابطه ها زشت اند // میشه چگونه باید روابطم رو من تعمیر کنم
چرا عهد و پیمانم رو میشکونم // میشه چگونه باید قولهام رو تضمین کنم
چرا یخهایه قطبه شمال آب شدن // یا که چگونه در جلوگیریش تاثیر کنم
باز هم تشریح کنم یا که بسته دیگه // نمیخوام گوشهاتون یه وقت خسته بشه
میگن چرا رو کاشتن ولی در نیومد // اون هم واسه خودش هست یه نوع درس دیگه
چونکه جواب چرا بی انتهاست // ولی راه حل چگونه دست شماست
چرا مال گوسفند چگونه چوپونِ // ولی دامپروری بحث اش جداست
واست میگم بشنو از یه جادوگر // حرفی رو که میزنم بسپار به قلب
بپرس چگونه میتونی دیگه نپرس چرا // آتیش "چـــــرا و چــگــونـــه" خاموش کرد
« جـــادوگــــران »
« جــــــنــگـــــــ »
اینترو:
دادا دادا دادا دادا دادادادادادادا
دادا دادا دادا شکستم
دادا دادا دادا شکستم
ورس 1 [ چـَـنـگیـــز ]:
ماشین خوب پر , آژیر جون بر // سالی که زود رفت و حالی که کوفتست
یک دادای که خونسرده , باریک و رون پهنه // نفسش بنده بیست سالیه کوه کنده
ولی هنوز داره میدوه دنبالش // مثل گل که تا مشکوفه عمر داره
مثل ستاره تو آسمون روشن هست // ولی نمیبینیش آرزوی پختن
تو مغزم پخشه نقش سنگ "چـــنــگــــــــــ" // ولی دستم بنده رنگ و دنگ و لنگ
با خودم هی جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و چنگ و جنگ و جنگ و جنگ
با خودم هی جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ
از کله تاس صبح که پا میشم // تا دسته شب همش گشنه راه میرم
گشنه خوابیدن عادت شده واسم // گشنه رشدم « ساغر » پره
ولی دستم خالی و مغزم خله // من سنگم ساقی سنگر شده در میکده
باز نمیشه شکسته // لی برهنه رویه گلیم نشسته
بریم یه دفعه دیگه , برین به قالی// بشین به زنه میگه Get in the گاری
بدین یه حالی به من باز هم // حالا بنام نجارم یا نقاشم
میکشمت دود میشی میری
میرم سر بعدی و بعدی و بعدی و بعدی و بعدی و بعدی
آه آه آه
میرم سر بعدی و بعدی و بعدی و بعدی و بعدی و بعدی
ورس 2 [ دیــــو ]:
دوباره پرواز - دوباره من باز // رفتم بالا انگار دنباله ابرهام
از شمال شرق تا جنوب غرب راه // اومدم و میبینم که جدا از هر جام
حسش لمسه آزادیه // ولی تنهاییش دل رو آزار میده
توصیف نمیشه کردش بیفایده است // بنویسم هر سطر رو با صد قافیه
تا که چی بشه؟ کو گوشه شنوا؟ // در امتداده شب گوگوشه سینما
ضربات صداش از تویه گوشی یکنواخت // میان و میبینی من رو اون گوشه یه جا
بی دنگ و فنگ با خودم جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ
با خودم تویه جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ و جنگ
تو دنیا دلقک زیاده من هم یکیش // همچین حرفی هم نیست بخواهیم شرمنده شیم
کناره من بشین تویه قطاره عشق // جادویی که میبینی هست خطایه چشم
پرواز تویه فضایه شعر // هر جا میرم همراهمه قضایه خیر
عمر صرف پرداخت بهایه مهر // چهره ام رو وقتی میبینم تو آینه
گاهی شادان گاهی پره درد و رنجه // پشته گنجه دنیا تخته نرده
گاهی چنگ و دندون گاهی دست و پنجه // کل زندگی یه نبرد با مرگه آره
جنگ و جنگ و جنگ و جنگ با مرگ
جنگ و جنگ و جنگ و جنگ با مرگ
جنگ و جنگ و جنگه مرگ با من
جنگ و جنگ و جنگ و جنگ با مرگ
ورس 3 [ فـــردا ]:
These javads wanna scuffle I leave'em be befuddled
They just drops in the puddle I'm an ocean man
It's Fardaad jadugar and the potions slammed
Put they heads under water I'm poaching them
I'm the head I don't play , I'm coaching man
Every way I'm ahead I'm toasting man
So get your cups up this a victory song
That jang o jang o jang get me goin
Get Chang up on tha phone to get me flowin
I could go slow n I could go fast
any which way I go baby I go past
Suicide bomber sand nigga go blast
Oh no that's a little too provocative
why you always walkin' in
why u always talkin' with my name in your mouth
I mash these tators and throw Em on the couch
Why u always slouch I'm standing strait
So fly and I'm Landing great
Baby the love is born
Azizam, negaah kon
I keep my eyes open yes lids is peeled
even keep my hellos like a business deal
Don't make me yell yo I get pissed in here
cuz I could get shitty, It's Tehran city
Brothers like Philly
On some other shit we silly
I don't wanna get gritty
cuz my mental state
will get me and Deev both sent away
Baby I'm the scent today
Thru your g proteins and your memories
forever here to entertain
« زیـــر و روتـــــــ »
ورس 1 [ فـــردا ]:
یه شات زد بعد گفت
بسپار به خاطر که افراط کامل // انگار که باعث تخریب کامل انسان دائم
عجب بعدش گفت:
از سمنان تا قاره قطبی
از سمنان تا قاره قطبی
لطفی خرج کردی باشه بی بایگانی // یا جیغ بزن مثل یه زن تو زایمانی
دنبال حقت - شدی شغال بقیه // بهتره بری دنباله عقلت
انسان تو مغزش با صد فکر // خودش رو خشک خشک کرده
بسپار به خاطر که ابزار شاعر شب و شرحشه // اوقاتش تلخ بشه سبکش یه ذره
تحت تاثیر قرار میگیره // تو این حال مستی حرام نیست دیگه
شاهد برام سیر نوشت // تا دیر نشست این عبادت و دینشه
گفت گفت گفت وقاحت اگه دیده شه // قضاوت از رحم بی بشه
هر فردی اگر به خودش خیره شه // صادقانه کار ما که کمی کمی تموم میشه
امیر کبیر تو حموم نشست // با خون نوشت یه خرده به نوشتن جون بده
روحش که نرلزید هرگز // مثله صدفی درش شکست
ولی مروارید هنوز هست // به این میگن همون بس همون بس چند روز بعد
شبها میرم پیش هر ارد "پیشکش" // توی دنده و قلبه زیرش
خنده و حرفش میشست // چقدر مهم بود آخه چقدر مهم بود؟
روبرو باز لنگش روش // سوت سوت قلنج بشکون
ارد میداد به طور کلی با این وضعیت حال میکرد // بعضی از ما باید قایم سر بر سنگ بشکافیم
ورس 2 [ چـَـنـگیـــز ]:
هر مثقالی که داشتم دادم بابت خانم // یه ساعت تموم که وقتم بود
خیلی سختم بود ازش جدا بشم // میگن آب نطلبیده مراد پس
یه نیت کردیم و رفتیم سراغ بعدی // دوباره کردیم همین اشتباه رو
آخرشم تموم مثله قصه ها شد // ولی ما که گذشتیم از مال دنیا
از این هم میگذریم داش // نمیارزه به کارش دشوار
تلاش میکنی تا بیفته دامت // بعد فرار میکنی میشی پشتش قایم
ورس 3 [ دیــــو ]:
پشتش قایم؟ دادا خوش به حالت بابا
آره خوش به حالت با این پشتکارت // باز هم حل میشه یه جور همه مشکلاتت
با یه مشت تو آینه // تصویر رو میشکونم مثل موج رو ساحل
بدون رشد سالم یه اشتباهه // کج باید بری تا بفهمی راست کجاهه
مثل اژدهام که دایم فکرم آتشفشانه // پریشان خاطر چشمها به راهه
برگردم از سمنان و قاهره // « جادوگرانِ » جادوم گرانِ
جا پول یه بار بهم اگر گوش بدی // میشنوی حرف دلم رو زود ردیف
از کودکی هر روز داریم // سعی میکنیم آدم بشیم زورکی
بد نیست تا بفهمیم رو زمین // غیر ما هم باز جونور زیاده
خوب و بد هست لازم - این حرف ساده // نمیره هیچ جور توی مغز ما که
آخه تلخه آره حقیقت جدا مثل زهر ماره // یک لحظه باهات و یک لحظه غایب
این حس کاذب دنبالت همش // مثل رد پاته
پس بسپار به خاطر که ابزار شاعر // غم و خشمشه که تو قلبشه
اگه کشف بشه تهت تعقیب قرار میگیره // تو این حال مستی حرام نیست دیگ
با می باید مهر باشه // تا شاید تشنه دل بهشت نره
حیف شعر اگر از عشق نگه // دوست نداری خوب برو پسش بده
هر چی عشقته ما که بخیل نیستیم // تو کار خدا هم هیچ دخیل نیستیم
بی بال و پر میپریم علیل نیستیم // چون جادوگریم و بی دلیل نیست این
پروازمون تمام شب // شده ترویج مهر کل کلام و گپ
دنیا دیوانه هست - میریم بیراهه پس // جنگ کافیه - صلح فقط میخواهیم و بس
ختم قافیه است
صلح فقط میخواهیم و بس
« مــــارپیـــچ »
کروس [ دیــــو ]:
ذار بخونم واستون آگاه بشین // نمیشه صد واسمون حتی دیوار چین
میبافیم قافیه رو تا که دیوانه شین // بچسبه به گوشهاتون مثه سیمانه خیس [ x2 ]
ورس 1 [ دیــــو ]:
با نوره شمع زیره بارونه اشعار // جاری مثه رودخونه کارون حرفهام
میشه وارونه در جا هر کی پارو زد // دریا دلیم و درویش و جادوگر
مثه باروت هم میبینی که ترکوندیم // واسه همین حسه حسادت ول کن نیست
ولی به کل این مسأله خنده داره // چلقوزآباد مقابله پرسـپولیس
« فردا » « دیو » « چنگیز » و « تیمور » با هم // واسه درده دل همتون درمون دارن
آره فرمون بدست و دور موتور بالا // اگه دشمن بودی باهامون بخور حالا
مثه یه پرس غذا لیوان آب هم روش // بخودت فشار نیار که میشی آبلمبو
زیره پا مجروح با انفجار از دور // ترکوندیم و چشم حسودهاش هم کور
ورس 2 [ چـَـنـگیـــز ]:
شندیم شاکی شدی خاطر جنجالی // خوب دادا جنبه نداری برو بقالی
بگیر یه کم ضرفیت برگرد پیش من // ولی اگه میترسی قایم شو زیر تخت
میگی چرا چنگیز اومد سراغه من // دوباره فکر کن مرتیکه الاغه خر
هی با دمبه شیر بازی بازی کردی // واسه همین رفت کلاهت تو کلاه من
اما تخمم هم نیست شراب دستمه // پشتم هم اندازه عراق لشکره
کسی جرات نداره بیاد جلو // واسه همین حالا رو کمرم قلاف زنگ زده
ورس 3 [ تـــیــمور ]:
داش ما شیپور میزنیم شما ها قارقارک // ما موشک هوا میکنیم و شما بادبادک
یه سری خوردن زمین گله از ما دارن // به این مینازن که اخلاق سگه هار دارن
اما حالا کار دارن طوطی بی زبون // ادامه بده به خوندت تویه حموم
در به روت قفله در میزنی راهت نمیدن // به دمبل دیمبویی که میزنی ساز نمیگن
تف سر بالات برمیگرده رویه صورتت // دو رویی تو وجودت مثه دل و روده ته
بذار باغبونهای فکر استادت بشن // نهاله تازه کاشته بیا آبت بدم
کروس [ دیــــو ]:
ذار بخونم واستون آگاه بشین // نمیشه صد واسمون حتی دیوار چین
میبافیم قافیه رو تا که دیوانه شین // بچسبه به گوشهاتون مثه سیمانه خیس [ x2 ]