Name: Bahram norani - 24 saat
Genre: Rap
Label: Divar Records
Producers: Divar (Atour - Mer'zab
Featuring: Nima Nimosh


« 24 ســاعتــــ »


ورس 1:
دوست داري بازم واسم ناز كني نه // تو فكر كردي يه بچه پاستوريزم
تو به ما نمي خوري دافي جيگر // پس چي مي گي دوست داری باشي پيشم
مي خوام بخونم تا صدام باز بره بالا بيشتر // ولي امشب شب جمعس حالا بيا پيشم
اي سيگار لعنتي كام بده حالا واس من // تا دختر حرفمو خيلي رك بگم حالا واست
من وقت ندارم توي "24 ساعت" خرابم توي خيابون // پس هوار کم بزن میترسم حرف درارن مردم واسمون
مي گي صدام خوفه باشه قبول // بيا ماچت كنم تا که جاش شه كبود
از اين بحث دور نشيم و بچسبيم بهش // همه بدونن اينو چه كسي نوشت
ما مست و پاتيلیم با دست و پا مي ريم // تا از تو تا مريخ راه دست و پا كنيم
تا بريم فضا راحت "24 ساعت" فكر من اينه كه بگم چي ديدم كه نديدي تو
يا كه چيزي بخونم كه نشنيدي خب // پس مشتی بي تو
فاز نمي ده پس امشب با ما باش // تا بخونم داغ شه از سر تا پا هات

کروس:
بازار كارمون مي مونه گرم تو "24 ساعت" روز // فاز داره حالمون ديوونه تر ميشيم ما با سرعت نور
داستان ما رو همه مي دونن مي شن مات با قدرتمون // باش اره من پاسدارِ کارم تو 24 ساعت روز


ورس 2:
تو اين 6 ساله كاري من پام به جام بودم // چند پولام رو كردم من كام به كام دود
از اول بودم تو كارم تا تو خواب هستم // من در حال نوشتن رپ هر دم پس
مي خونم تا بمونه حرف // طرفدارا بيفتن به جون هم
دشمن بيشتر تشنه شه به خون من // منم مثل فشفشه مهمونتم
تو نديدي جايي و كم ديدي شايد // مثله من كسي و خنديدي با من
رپ "24 ساعت" خواب ديده منو // آسمونم رو ابرا تاب مي ده منو
من ترس ندارم از هيچكي ديگه // پس حواسم هستش به اين كه
دست نزارن اونا رو من // از هوا من ميام پايين
تا وقتي ديديم بگي ناخدا اومد // با سختي ببين بگو يا خدا اومد
بعضي ها مي گن شعبده بازم // همه مي دونن كه نوبره كارم
دشمنا همگي دنبال مائن // منم داره مي شه دنيا به كامم
"24 ساعت" روز تو پس اين آهنگو گوش كن دوباره با من


کروس:
بازار كارمون مي مونه گرم تو "24 ساعت" روز // فاز داره حالمون ديوونه تر ميشيم ما با سرعت نور
داستان ما رو همه مي دونن مي شن مات با قدرتمون // باش اره من پاسدارِ کارم تو 24 ساعت روز



« خـیـــابــون »


ورس 1:
کف اسفالت صافه ولی ترک داره // مثل دل منه که غمارو یدک داره
اینجا قوانینی داره که بی تبصرس // نگاها شلیک میشه بهت از قرض
ممکنه ارزوهات توی حباب بمونن // تا وقتی سنگ قبرتو با گلاب بشورن
اینجا غریب نوازن به طرز فجیعی // اگه تک بپری میگیرتت ترس عجیبی
مهمترین چیز اینه تو باید زنده بمونی // ولی ما اون گوشه واسادیم و تشنه به خونیم
سعی کن سرت پایین باشه راه و صاف بری // چون لاشخوره پشت سرت منتظره گاف بدی
بزار قلم بچرخه بخونه هنجره // "خــیـــابـــون" مثل یه خونس بدون پنجره
وقتی وارد شدی نگاهی به بیرون نداری // پس یاد بگیر که بمونه سنگ دلت


کروس:
داره بازم میگذره همه لحظه های من توی "خیابون" // اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش
همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی // یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی "خیابون"


ورس 2:
میدونی تعبیر میشه اینجا تفریح به چی // این که برد قمارو به طرف تبریک بگی
واسه پول تب داری ولی کو دوای تبت // فقط هول میدی بیرون کمی دود از لای لبت
که بیخیال باشی زمان بگذره بیشتر // اوج خندت میشه یکسره ریشخند
یهو یکی میاد میگه خنجر پشتمه // رو صورتش جای 5 انگشتمه
همه چی میریزه به هم رسمش اینه // بی توجه به این که یارو دستش چیه
اگه به ماها بندازن یه نظر همه // میبینن تو جمعمون هر روز یه نفر کمه
این هستو رسمه پسته نسله منه نگو // بس کن رزمو از خود دست به قمه باز
منو میبینی و میگی چه بی رحمی تو // تا نباشی تو جمع ما نمیفهمی خوب


کروس:
داره بازم میگذره همه لحظه های من توی "خیابون" // اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش
همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی // یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی "خیابون"


ورس 3:
دل خوشه به قدم زدن زیر نمنم بارون // شاید بتونه بشوره یه کم از دغدغه هامون
چون که زندگی نه به بار نه به دار وقتی که // دورو ورت نه حصاره نه صدای فردی که
بگه برو جلو من پشت واسادم // پس زنده میمونم اگه خوش شانس باشم
تا چشم زدیم ما دیدیم که شدیم // جای ننه بابا اسفالت و بغل کنیم
من بچه ی خیابونا نیستم ولی // خیابونا بچه منو نیست کمترین
احتمالی که من بچمو ترک کنم // تو تو اشتباهی هر شبو سر کنم
به همین رسم اشنا با سنت قدیم // که خیابون داره رو قلم قدرت عجیب
عادت میکنی وقتی که هرشب توش پا بزاری // اسم ماها تاابد میمونه روش یادگاری


کروس:
داره بازم میگذره همه لحظه های من توی "خیابون" // اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش
همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی // یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی "خیابون"




« مــــن »
 


ورس 1:
غمه توی دل منه ارزش لبخند داره // باعث شده هر کس هست بشه کمرنگ
آره روزایی که من دیدمو شما ندیدنو // پشت سر گذاشتم من هر فراز و نشیبیو
"مـــن" , دارم تسلط به کار خودم فقط حرفم // خیلی ها رو قاطع میکنه حرفم بدون چترم
محکمه که حتی از آسمونم // سنگ بیاد چیزی نمیشه آره
بدون کَلم باد داره اینو ثابت کردم // با سینه بالا دادن یا با توبه کردن
نداری تقصیری ندیدی مثال من // تا تو تاثیری نگیری از سیدی بزار بگم
که بدونی من تا آخرم از اولم اثرم هست // چون توکارم من حالم اثرم بعضی
راه من دائما داره تثبیت میشه // بدون آره من صاحبم کارت تضعیف میشه
چون ندارم من , قصد بد // از کارم من , پس یه غرض دارم  // صد سالم پس , بدوئی نمیرسی
من هرجا رفتم , چیزایی دیدم که تو کتابا خوندی که حتی لفظشم تو کتابا خوب نیست
ما پا به جا موندیم اره سگ مستم // او با این سگ مصب میگم هر کاری بر میاد از دستم
بدون منم و کلمات و توقع دارم ازت // که نمره ی کاملو بدی به کارم از صد
بدون ایمان کامل دارم به کاری که کردم // که رپ بدون من میدونی تاریکه احمق
اونا تقلید میکنن از من باز //  من مشهورم چون هست حرفم راست
بدون هر کس باز پس هر // بار هرکی گوش کرد به « بهرام » رفت از حال


کروس:
فکر نکنی دارم میگم قصه هر بار //  مثل دو تا بال به تو دادم حس پرواز
واسه همین هرجا میری هست اسم من باز // من واسه رپ سردارم تو هم مثل سرباز
آرو بگو سند دارم منم واسه حرفام // وقتی میخونم میترکه نصف شهر باهام
توی صدای تو استرس هر بار // که میخونی سعی نکن باشی مثل « بهرام »


بگو چرا همه باید بکنن پشت به ما // تا حالا ندیدم کسی مثل خودم پشتکار
داشته باشه این همه سال صبر کنه تا // یه چیزی بشه که طرفدارات طب کنه
با هر سختی ساختم که رد کنه پا // همه چاله چوله های راهو درخوره ما
یه هدیه ای بدی واسه تشکر // چون که دیگه منم بهترین رپ کن سال
ببین اسم منو راه انداخت باز // منم میخونم دوباره تو هم باش بام تا
گوشتو کر کنه صدام مثل کفتر غریب // خیالت راحت تو گوشه ی دفتر منی
همه ی دشمناتون حالا مردۀ مان // پرچم همه جاس حتی بالای قله ی قاف
روزی میاد که میخری واسه کنسرت بیلیط // وقتی عکس من رو روی پستر دیدی
دیگه دور ما حتی مار 7خطی نیست // آخه خوندن من کار هر کسی نیست
زدم به تنم اضافه طلب اینکه // سر بگیری و نرم به این
راهی که تو دلت نمیخواد من موفق شم // چه اصراری داری میخوای مودب شم
ولی نمیتونی جلومو بگیری چون من هم // تک تک چاله های راهو پر کردم
هل کردن اونا منو // چون طرفدارا گستردن میگن نرو
میفهمن حرفم و که حقا // میگه کل با من احمق و بی مغزن
دیگه نره برا من لحضه ها بی مصرف // دیگه پس نیا به سمت من بی اسلحه
پس تا وقتی که روز بشه شب و کفِ مرگو // بزارم زمین میخونم پس شرو کم کن


کروس:
فکر نکنی دارم میگم قصه هر بار //  مثل دو تا بال به تو دادم حس پرواز
واسه همین هرجا میری هست اسم من باز // من واسه رپ سردارم تو هم مثل سرباز
آرو بگو سند دارم منم واسه حرفام // وقتی میخونم میترکه نصف شهر باهام
توی صدای تو استرس هر بار // که میخونی سعی نکن باشی مثل « بهرام »




« راهِ مــن »



اینترو:
اينجا راهِ منِ
آره راهِ منِ
پس خوب گوش کن تا بهت نشون بدم راه من چجوري بود
خيلي سخت
آره بايد بهت بگم چون هيچي نميدوني
گوشاتو واز کن
 راهِ منِ با راهِ تو خيلي فرق داره
 از زمين تا آسمون ولي ما اومديم اينجا
 جايي رسيديم که دست هيچ کس بهمون نمي رسه
 ديگه هيچ کس نميتونه جلومون وايسه
هــه هــه
بهرام ...


ورس 1:
خيلي مونده تا تو ببري راه به راز من // خيلي مشکله مي دوني آخه راه درازه مرد
راه اولش سخته و آشخوري داره // ماها شکار کرديم شما لاشخوريد آره
البته جوايزش ارزندست از قبيل مرگ // که باعث شده بخاطرش من مثنوي بگم
خداوند آفريد هر کي رو باسه يه کاري // خيلي گنده بشي آخرش محافظه مايي
اون کوهي که رو قلشي من ساختمش // چيزي که ناراحت بشم من از باختنش
بهتره لنگ بندازي فاز بدي يک سره // هر وقت پاشدي سريع تو باز بشين بهتره
نوبت تو ميدوني نيست و تاس با من // ميچرخه رسمه "دلونشت" تو "24 ساعت"
باعث شده کلمات نره از نظرم پس // اگه بميرم تو اين راه در عوض اثرم هست


کروس:
اينجا "راهِ من" ثبت شده اسمم // اين راه رو ساختم باسه گفتنه قصم
بدون سختي هاشم هست پُره لذت // منم ته راه وايسادم [ x2 ]


ورس 2:
من راه ميرم قدرتم پا به پامه // که ميکشم پايين رئيس جمهور با يه نامه
بگو راهي توشي حضورش مديون کيه // حل مشکلاته راه لزومش مردونگيه
ولي مردي نيست به چيزي که تو شرتته بچه // برو از شب تا صبح باهاش پز بده نعشه
تو مستي نميدوني که چه نعمتي // توي دستته شهرت به چه قيمتي
ديگه بسته مردن به چه ذلتي // بود و هستته غربت پي لذتي
پس نميدوني آخ نميدوني هيچي تو از زندگي // من ميدونم کشيدم هر چي هست بهم بگي
حاجي پس تشنه ايم که بخونيم // که چيزي نيست که از دستش بديم
همينه که قبلا گفتم حرف تو يه جمله // بهرام زندست چون در آسمون قفله


کروس:
اينجا "راهِ من" ثبت شده اسمم // اين راه رو ساختم باسه گفتنه قصم
بدون سختي هاشم هست پُره لذت // منم ته راه وايسادم [ x2 ]


ورس 3:
خيلي ها اومدن جلو و گفتن فرشتن // ولي اسمم روي سنگِ قبرم نوشتن
خيلي ها اومدن گفتن که برادرِ منن // ولي ديدم که خنجر به دست برابرِ منن
تا وقتي وزير داري با سرباز کيش نده // قافيه ميدونم زياده حرفام بيشتره
پس مي مونم و مي خونم تا دردم درمون شه // رپ رو ميذارم کنار وقتي حرفم تموم شه
آخه رپ که نيست باسه ي شما بچه هاي خوب // توش فقط سختي ميبيني با لکه هاي خون
بگو توي مخ پوکت هست هدف چه چيزي // اينجا "راهِِ مـــن" سخته بايد عرق بريزي
دستام باسه جر دادن دشنه بازه // بدون رپ پسر خوب باسه يه قشر خاصه
آره خواب رپ شيرينه ولي توي خواب بمون // آگه خيلي عاشقي دادا برو پاپ بخون


کروس:
اينجا "راهِ من" ثبت شده اسمم // اين راه رو ساختم باسه گفتنه قصم
بدون سختي هاشم هست پُره لذت // منم ته راه وايسادم [ x2 ]
اونترو:اينجا راه منه [ x9 ]



« ایـنـجــــا ایــرانِ »



ورس 1:
"ایــنــجـــا ایــــرانِ" یه گربه ی هفت هزارساله // که زندست تاوقتی که نفت خام داره..
اینجا چهارفصله ولی تو دل مردمش // فقط برف زمستونو سرمایه داره
اینجا آیینه ها تو رو به تو نشون نمیدن // ببین گربه منو به کجا کشونده میگم
مردم همه توی رویاهاشون قدم میزنن // تقدیرو واسه همدیگه رقم میزنن
اینجا چوبه ی داره تنبیه انحراف // واژه ی تظاهره معنی احترام
اینجا آبرو سی دی تو دسته بچته // چیزی که دستتو بگیره دست حسرته
اینجا دین من توجیه کثافت کاریه منه // تو یه مجرمیو حکم اسارت دادی به تنت
چی دوست داری بشنوی از این بشر // خواهر روسری سرت کن که من تحریک نشم ؟؟
اینجا صف اول نماز پست و مقامه // علم و تجربه رو از بین برده روابط
اینجا ریش بذار یقه ببند کارت رو غلتکه // خنجرو غلاف کن بشو وارد تو محلکه
اینجاگفتن حقیقتم جواز نداره // اونقدر مشکل داری که واست حواس نذاره
اینجا بچه ی 10ساله قمه به دستِ // مرض غرب زدگیه حالا زده به نسلِ


کروس:
اینجا خاک اجداد منه ایران من // داره هر روز بازم میشه ویرانه تر
چرا عادت داری بالاسرت شلاق باشه // وقتی ستاره ای نداری تو شبهات آره
بنویس با خون مردم بی ستاره // بنویس از جوونی که زندانو پیشه داره
بنویس عاقبت ماها در به دریِ // اینجا ایران گربه ی قلب زمینه


ورس 2:
اینجا زندگی نمیکنن نفس میکشن // طعم خون برادرو از رو هوس میچشن
اینجا مادربزرگامون قصه نمیگن // آخه بچه ها دیگه ته قصه رسیدن
اینجا منتو به تلاش ترجیح میدن // سر صندلی تو مترو هم درگیر میشن
اینجا گوش های مردم شعار پرستن // به هم میگن پیدا نمیکنی تو هارتر از من !
آخه تفریح سالم جوونا سیگاریِ // دخترو زمین زدن از روی بیکاریِ
"اینجا ایرانِ" و از بالا خشگله همین // توش که بیای یه چیزایی هست مشکله نگی
اینجا جای بحثای سیاسی فقط تو تاکسیه // مهندس مملکتم پشت دخل واکسیه
اینجا نابغه هامون همشون بورسیه تو غربن // نخوانم برن مجبورن راضی بشن قلبن
اینجا هرکی به خودش میگیره ژست سرباز // حتی پرنده ها هم ندارن حس پرواز
اینجا واسه ی خودش داره هر کی قبله ای // کسی فکر تو نیست تا وقتی زنده ای
کناره هر راه راست هزار تا بیراهه هستش // آینده ای نداری چون ایران بیمار نسلش
تا بخوای بجنبی پشتیا زیرت میکنن // خیلی راحت سختیا پیرت میکنن
چشمای منه بازم میشه از غم خیس // قلمو میندازم توانی تو دستم نیست
فقط با رفتن راه میشه به جایی رسید // اینجا واسه رسیدن راهی جز رفتن نیست


کروس:
اینجا خاک اجداد منه ایران من // داره هر روز بازم میشه ویرانه تر
چرا عادت داری بالاسرت شلاق باشه // وقتی ستاره ای نداری تو شبهات آره
بنویس با خون مردم بی ستاره // بنویس از جوونی که زندانو پیشه داره
بنویس عاقبت ماها در به دریِ // اینجا ایرانِ گربه ی قلب زمینه



« دلـــ نـــــوشــت »


ورس:
این یه جنگ بین منو عقاید مردمم // رنگ قلم رو ورقه فواید درد و غم
همه اشعار می ره به حساب سرگذشت // یه بیت می نویسم یه کتابه ترجمش
بنویسم از زخم زبونای خونواده // یا از ناخالصی هایی که موجود تو نژادت
تو منو دیدی تو خیابون سرم پایینه // سلاح من قلمه همه خطرم با اینه
پاهام سنگینه می بینم روزی رو که // نوک خنجر تو هم به خون بدنم رنگینه
چون سوادشو دارم که کلمات و با هم // جوری بچینم که بدونی توانشو دارم
دستم زحمت کشید راهش هموار بشه // حرفم می خواد با کلام خدا همکار بشه
طرفدار امروز دشمن سابقم // یه لشکر آدمه پشتمه ظاهرا
می گی از غم بوده بهرام هر بار نوشتی // تو صبح و از یه آدم بدخواه گرفتی
واسه شنیدن حرفام سرتو خم کن // این آهنگ درگوشیه یکم صداشو کم کن
د بازم اشک چشاتو داری با من می باری // که عکس منه تو اتاقت کاغذ دیواری
فلاش دوربینت تو صورتم ارزش داره // بهرام تنهای دیروز امروز ارتش داره
اگه زخم صدام یا که اخم نگام به خاطره اینه // اول تو دخمه صدام شکل گرفتو
اومدیم از زیر زمین // که الان از ته بساطمون می گیره کمین
همه الان ازم منتظره لغزشن // تا زیر بار سختیا منم خم بشم
زیرش بددلی خوابه یه جفت کفشی که پامه // آخه رپ واسه ما نبوده یه تفریح سالم
که خیلی چیزا سرفیدیم توی این راه // خون و اشک قاطی کردیم ما توی این کار
حرفای توی دل منم می شه سبب // که یه هدفن تو گوش باشه قلم جیب عقب
و توی 24 ساعت این کار منه // چون غمی نیست و باز راهت مثال تنت
وقتی که مرده تو قبره خفته // بگو بی خیال این دنیا مثل چاقوی کنده
زجرکش می کنه تو رو بی رحمه می دونی // ولی بازم یکی حرفتو می فهمه می خونی
دیگه جایی نگو بهرام چرت نوشت و // دری وری نبود حرفام ، دلــــ نــــوشـت بود



« افــــســـوس »


ورس 1:
"افـســـوس" واسه تو ای دل ساده // که هر کسی واست عقده ای فرستاده
هر کی که اومد جلوت گفت دلسوز توِ // حالا می بینی باعث غم امروز تواِ
تو می خواستی زیر پرچم هیچ کس نری // به هر سیاست پستی تو نیشخند زدی
نگاها رو صدای تو شدن بیشتر شدید // ولی جوری که هستی تو رو هیچ کس ندید
تیغ و بکش، فکر نکنم خونت از رگ بیاد // وقتی حتی مادرتم ازت مدرک می خواد
دیگه خوشی ها رو تو زندگی تصور کن // فقط یادت می دن که به خدا توکل کن
مردم می خوان باری که رو دوش هست بردارن // پس تو رو طرد می کنن، خُب حقّم دارن
تو یه جوون احمقی و عشق رپ داری // به بالاسریاتم خیلی رشوه کم داری
تو زندگی عادّی رو دوست نداشتی // هر ثانیت شب بوده، روز نداشتی
ولی توی هنرت، موند بازم دوومت // توی مملکتی که نمایشِ سازم حرومه
آره کسی واسه تو قدمی ور نمیداره // ولی کسی توی مشکلاتت کم نمی ذاره
باید جای این که درد اون که هست بی تو حس کنی // بشینی و دونه های تسبیحتو بشمری


کروس:
"افسوس" واسه تو ای دل ساده // که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره
"افسوس"  واسه تو ای دل ساده // که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره
"افسوس"  واسه تو ای دل ساده // که هر کسی واست عقده ای فرستاده
"افسوس"  واسه تو ای دل ساده // که تو هفت تا آسمون نداری یه ستاره


ورس 2:
"افسوس"  واسه تو ای دل ساده // که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره
من خوب می فهمم از غم ظاهرت // که حتی شک داری به مریمِ باکره
داری پیش خودت می گی که این بیراه نمیگه // حتی تصویر زندگیتم سیاه سفیدِ
تو می خواستی که عمرتُ هرز پس ندی // ولی فقط ورقای تقویمُ خط زدی
وقتی دیگه بیدار شدی تو خوابت سخته // حتی گریه کردنتم یادت رفته
مثلِ هفتاد میلیون احمقِ دیگه // حتی شعارای قشنگتم خامِت کرده
تو اَم یه جوونی، پیرتر از ننه بابات // که پره عقده شده دیگه از سرت تا پات
این پنج تا انگشتِ واسه مشتِ گره کن // حتی نمی تونی راحت باشی پشت تلفن
این که شهرم تو ظلمتِ عیب از منه // لابد اینم سنّتِ پیغمبره
چیه غیر قابلِ هضمِ حرفام یکم // منتظری حقیقتُ توی اخبار بگن
ببین جوونایی که جای تیغ رو دستشون // اونایی که لبخندی نیست تو حرفشون
این دلِ من بود فهمیدی حرفاشو // بیخیال دونه های تسبیحت چند تا شد


کروس:
"افسوس" واسه تو ای دل ساده // که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره
"افسوس"  واسه تو ای دل ساده // که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره
"افسوس"  واسه تو ای دل ساده // که هر کسی واست عقده ای فرستاده
"افسوس"  واسه تو ای دل ساده // که تو هفت تا آسمون نداری یه ستاره


اونترو:
افسوس [ x5 ]